Τα Καθίσματα
 

Μετά την επικράτηση  του μοναχισμού και την ίδρυση μεγάλων μόνων   ορισμένοι μοναχοί, επιθυμούσαν μια περισσότερο μονήρη ζωή, εκτός της μεγάλης Μονής και του Κοινοβίου. Γι’ αυτό διάλεγαν τόπους απόμακρους και ερημικούς, όπου και εγκαταβίωναν ένας η ή σπανιότερα δύο μοναχοί.

Οι  χώροι αυτοί ονομάστηκαν ερημητήρια, ασκητήρια, σκήτες, καλύβες και καθίσματα. Παρόμοια παραρτήματα η εξαρτήματα της Μεγάλης Μονής της Πάτμου αναπτύχθηκαν σιγά –σιγά στο ίδιο το νησί, αλλά και στην παρακείμενη Λειψώ, ξεκινώντας από ασκητήρια και ερημητήρια και καταλήγοντας σε μονύδρια ή καθίσματα.

Ήδη ο ίδιος ο κτήτωρ της Μεγάλης Μονής Όσιος Χριστόδουλος, στην Υποτύπωσή του αποδεικνύει ότι γι’ αυτού του είδους την άσκηση, υπάρχουν στην Πάτμο πολλοί κατάλληλοι χώροι : Στα μονύδρια και τα καθίσματα αν υπάρχει Γέρων, υπάρχουν και υποτεκτικοί ή υποτακτικός. Αργότερα μετά τον 15ον - 16ον αιώνα, οπότε αναπτύχθηκε και ο γυναικείος μοναχισμός στην Πάτμο, ιδρύθηκαν εκτός από τις γυναικείες Μονές και μικρά μονύδρια και καθίσματα.